Petrusplaat
Brabantse
Biesbosch
Wat
was het heet gisteren. En wat was het heerlijk om met zo’n ZON (hoeveel jaar
geleden was dat ook al weer) te mogen varen op de grote rivieren.
De
Nieuwe Maas, vlakvoor de Lek rechtsaf de Noord in, bij Dordrecht het Wantij in,
dan de Nieuwe Merwede oversteken en….. de Biesbosch in! Wat een rust. Het was
niet druk op grote water, maar hier hoor je honderden vogeltjes en daar hoor je
alleen maar motoren van schepen en fabrieken…
Tommy
vond het varen deze keer niet zo leuk. Kort nadat we op de Nieuwe Maas zaten
werd hij zeeziek en kon ik nog net zijn deurmat van voor de kattenbak onder
zijn bekkie plaatsen. Alles keurig daarop gepositioneerd en hup… de zooi zo de
golven in. Daarna is hij, nu met een lege maag, toch voor zo ver dat kon, gaan
slapen. Even, als de golven wat heftig werden, mopperde hij om kort daarna weer
onder zeil te gaan. Bovendien had hij zo te zien ook best last van de hoge
temperatuur binnen, net als wij overigens. Alleen Jaap die had daar een
oplossing voor, nl buiten op het achterdek zittend sturen. Maar om Tommy daar
ook te laten rondscharrelen lijkt ons niet zo’n goed plan, dus dan maar binnen
“zweten”. Net als ik, zijn ‘oppas’. Voor ons is het ook allemaal nieuw hoe
Tommy in dit soort omstandigheden reageert.
In
de Brabantse Biesbosch hadden we een treurige ervaring. Ons vertrouwde aanleg
plekje was verdwenen. De complete walkant is weer waterkant, lees gras-,
moeraskant geworden. Misschien om de bevers die daar in de buurt wonen (?) een
betere toegang te verschaffen. Hun oorspronkelijke weg was ook gewijzigd, in een helling om de kleine werk/vaartuigen makkelijker
het water in te kunnen rijden.
Doorvaren
naar de volgende mogelijkheid leverde, na wat aanpassingen van de overige
schepen, nog net een mooi plekje voor ons op.
We
hadden verwacht dat het water in de Biesbosch hoog zou staan, maar dat viel
reuze mee. Wat dit water nog wel steeds doet is….zakken. En zo kwamen we toch
enigszins te hangen aan onze lijnen. Gelukkig merkten we het net op tijd en met
wat gevloek en gescheld (binnensmonds) kon Jaap de lijnen op een normale
manier, de andere is lossnijden, ze vrij krijgen.
Verder
weinig nieuws te melden, we zitten op het onweer dat we heel in de verte af en
toe horen te wachten. De Bimini (zonnekap) hebben we uit voorzorg maar al vast
laten zakken.
Nu
geen zon, het is 9.15 uur, wind stil en af en toe een verdwaalde regendrup die het vlakke water van wat rimpeltjes
voorziet. In de verte lijkt het iets
lichter te worden, hebben we straks weer een zonnetje?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten