Lieshout
‘Deense
Hoek’
Donderdag
27 Juni
“En
nou ben ik het zat,” klonk het midden in de nacht. Jaap sprong zijn bed uit,
haalde een van de elektrische vliegenmeppers tevoorschijn en sloeg welgeteld in korte tijd: 45
muggen dood! ’t Stonk, rook als of er iets verbrand was. Zo heftig was hij en
de muggen te keer gegaan.
Ik
hoor jullie al denken.
“Geen
horren?”
Ja
hoor overal, maar er blijven natuurlijk altijd kleine gaatjes over waar ze door
heen kunnen sluipen, de krengen. Ik had mezelf flink met Deet ingesmeerd, dat
heeft geholpen. Maar iets anders vond
waarschijnlijk mijn velletje wel lekker en heeft er op tientallen plaatsen
flink in gehapt. Het jeukt gelukkig niet, maar het ziet er niet uit!
’s
Avonds was er nog een viswedstrijd, en de vissers beklaagden zich er over dat
daar niet veel gevangen werd. Vroeger wel. Dus daarom nu die vele muggenlarven?
Vandaag naar Weert
Weert
‘Bassin’
Vrijdag
28 Juni
Franse
tijden deden zich herleven gisteren. Sluis in, sluis uit. Zes stuks op een dag.
Twee van wel zes meter verval en de rest wat kleiner, rond de twee meter. Alles
naar beneden. Bijna 40
kilometer totaal vanaf Lieshout tot hier in Weert. Een
echte ‘Schippersdag’ was het. Lang varen, veel sluizen, ’s morgens om half tien
vertrokken en om half zes voeren we de haven in.
De
tocht zelf verliep soepel, behalve het laatste stukje.
De
Biesterbrug, vlak voor de haven van Weert, stond het verkeerslicht op dubbelrood.
Omdat we nergens iets hadden gelezen over sluiting tijdens spits, vroegen we naar
dit dubbelrood sein. ‘Spertijd’? Ja,
voor de recreatie van 16.00 tot 17.00 uur. Zo bleek. Niet voor de beroepsvaart.
Even later kwam namelijk een groot beroepsschip aan en deze werd wel doorgang
verleend. De brugwachter vroeg ons ondanks deze brugopening, toch te wachten
tot vijf uur. Het weer was rustig, geen druilregen, dit dreigde wel gedurende
de hele middag. Gelukkig we hielden het steeds droog, vooral wel zo prettig
tijdens het schutten.
Later
vertelde de brugwachter dat hij ons bijna toch toestemming had willen geven, na
de beroepsvaart er doorheen te gaan, tot hij, zoals hij dat noemde, een hele
sliert aan kleine bootje zag aankomen. Uiteindelijk zeven stuks!
Allemaal
de haven van Weert in? Nee, een paar gaven het op, waarschijnlijk omdat hier
geen steigers maar palen met lijnen ertussen zijn voor aanlegmogelijkheden.
Iets wat ons ook niet echt trekt. Jaap deed een poging en schoof onze boot
achteruit, met de fiets richting kade. Net toen we vastgemaakt hadden, en we in
gesprek raakten met een buurman, kwamen we op het idee om toch richting kade,
ietsje verderop, te gaan. Met zijn hulp. Tussen de palen aan de ene kant en
kade langszij. Op dat moment vroegen weer anderen: “Past het niet?” en ik
vertelde dat ik hier niet van de boot af kon. “Mannen”, riep een van de dames daar,
“we moeten helpen” en voor we het wisten stonden vijf mannen en een vrouw ons
te begeleiden om schadevrij een plekje aan de kade in te nemen. ’t Lukte
allemaal geweldig. Zelfs zo, dat de havenmeester vanmorgen aan Jaap vroeg hoe hij de boot er zo knap
tussen had gekregen. “Met hulp hoor,” was Jaap zijn reactie. Ik vond dat Jaap
zijn vaarkunsten hierin toch ook wel vermeld mogen worden!
Plannen
voor vandaag? Die hebben we nu nog niet. ’t Regent pijpenstelen!!!!!!!!
We
willen wel boodschappen doen ergens op de dag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten