Tilburg
Sop-
en shopdag. De eerste was ligt al in de wasmachine en wordt nu verwerkt. De
inkooplijst ligt ook al intussen gereed. Straks gaan we in de plaatselijke
Jumbo en AH onze wekelijkse boodschappen doen.
Gisteren
was het eigenlijk maar een saaie tocht. De sluizen die ons de laatste keer
zoveel problemen gaven waren nu een ‘peace-of-cake’. De truc met de pikhaak was
weer geweldig! Dit was ik waarschijnlijk de vorige keer geheel vergeten, want
de sluizen van dit formaat, zo’n 3
a 4
meter verval, leggen we de lijnen in Frankrijk altijd zo
om de bolder op de kade. En waarom dan hier niet?
Nu
zien dat we dat voortaan onthouden, want het slijt misschien een beetje bij ons
boven en slipt het zomaar weg…..
De
enige actie die we hadden was na een lange vaartocht, van bijna zes uur, een
stremming bij de brug naar de Piushaven.
“Hij
is kapot!” luidde de mededeling van een ander scheepje.
Bellen.
“Met
Piet van de Pius haven. Ik was net op weg om naar jullie toe te komen. Er is
een monteur onderweg. De brug wordt zo snel mogelijk gerepareerd. Waarschijnlijk
slechts een Reset knopje omzetten”.
Nou
dat ‘Resetknopje’ duurde half uur, drie kwartier. En verder gingen we. Naar een
volgende brug. Eentje die niet op onze kaarten staat vermeld. Klopte, hij is
gloednieuw. Ook de problemen, die brug heet in de volksmond niet de Ophaal-
maar OPHEFbrug. Zoveel narigheid is er nog steeds mee. Alle bedrijven die er
aan gewerkt hebben zijn intussen failliet…. De wet van Murphy roepen ze nu daar
in Tilburg.
Wij
kregen toch groen ligt (hmmm? licht!) en de brug ging, zij het wat schokkerig omhoog en liggen
we nu in een prachtige, nou ja prachtig met al die bedrijfjes erom heen, betere naam is prima voor deze haven. Met aanlegplekken om overal uit te kiezen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten