donderdag 20 juni 2013

Het leven is soms.....

Petrusplaat

Brabantse Biesbosch
Geweldige dag gisteren. Zon en geen wind. Een geldige reden om eens legaal helemaal niets te doen. Jaap, die was wel wat actief. Hij heeft een poging, de allereerste, om een snoekbaars te vangen. Geen succes jammergenoeg. 
Ik, iets later, ik heb de Tarp gisteren uitgeprobeerd. Niet de gebruiksaanwijzing gelezen, zo moeilijk kan dit toch niet zijn, en voor ik het wist stond er een soort tent…. Met nog twee haringen over. Wel zo laten staan, tenslotte creĆ«ert die ook op deze wijze veel schaduw en met de voor en achterkant open, zorgde dit toch ook nog voor een beetje doorluchten. Zalig!
Een volgende keer dan maar op de ‘Tarp’ manier. 


Toen wij eergisteren hier arriveerden was het behoorlijk druk. Daar is nu weinig meer van over. Wel zo rustig….
We zaten laatst tijdens het nuttigen van ons dagelijkse medicijn een klein ‘whiskietje’, een beetje te filosoferen over waarom we toch zo veel met ons meeslepen.
We zijn eruit!
Wij  gaan niet op vakantie, nee wij verhuizen! Ik heb dat al eens eerder opgemerkt, maar het is ook echt zo blijkt! We nemen ons ‘huis’ als ‘thuis’ mee.
En het leuke daarvan is, dat wat er ook gebeurt onderweg, geen grote rampen aub, allerlei ongemakjes simpel mee opgelost kunnen worden,
Van losse broekknoop, tot het repareren van een snoertje van laptop koeler, bandjes van diverse hoezen vervangen, of er nu gezaagd, gesoldeerd of voor mij duistere zaken in het scheepsruim (?) moeten gebeuren, altijd genoeg gereedschap aanwezig net als THUIS! Dat geldt voor Jaap maar ook voor mij. Ook ik sleep allerlei tangetjes, plak- knip- en snijwerktuigen mee.
En voor ons plezier ieder ook nog zijn/haar eigen hobby spullen, zoals Jaap diverse hengels met toebehoren en ik laptops, foto- en filmcamera en wat eenvoudige tekenspulletjes. En geloof me, het komt allemaal aan de beurt….. Verder willen we steeds over een degelijke drank- en etenswaren voorraad kunnen beschikken. Tja en dan kom je wel aan zo’n krat of 25 wat, ook voor ons altijd weer een verrassing, geheel in de kastjes, of onder de vloer in bakken verdwijnt.

Morgen gaan we, zoals het nu als plannetje op tafel ligt, naar Tilburg. Deze keer voor de wekelijkse boodschappen en de was. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten